Licencjonowanie

Licencjonowanie Windows Server 2019 i 2016 – podstawy

Zacznij czytać teraz, a skończysz za 8 minut!

Windows Server to najczęściej spotykane oprogramowanie Microsoft w środowisku serwerowym. Jego typowym wykorzystaniem może być lokalna usługa katalogowa Active Directory. Dzisiaj chciałbym przybliżyć licencjonowanie Windows Server w wersji 2019 oraz 2016 w środowisku lokalnym.

Licencjonowanie Windows Server – elementarna zasada

Zanim przejdę do szczegółów, muszę wspomnieć o elementarnej zasadzie. Licencje na oprogramowanie Windows Server przypisujemy do maszyny fizycznej, a nie do maszyny wirtualnej.

Licencjonowanie rdzeń + CAL (model licencyjny)

Zasady licencyjne nie różnią się pomiędzy obiema wersjami. Licencjonowanie Windows Server 2019 i 2016 opiera się o model na Rdzeń + CAL (per Core + CAL – wyjątek edycja Essentials). O co dokładnie chodzi w tym modelu? Licencja na rdzeń (core) musi być przypisana do każdego fizycznego rdzenia w serwerze, na którym chcemy uruchomić oprogramowanie przy spełnieniu dwóch minimalnych założeń:

  • 8 licencji na rdzeń (core) na każdy pojedynczy fizyczny procesor
  • 16 licencji na rdzeń (core) na serwer fizyczny

W tym miejscu warto zaznaczyć, że licencje na rdzeń sprzedawane są w paczkach po 2, 8 lub 16 licencji. Na rozgrzewkę proponuję prosty przykład:

Przykład 1

Firma Contoso posiada serwer fizyczny o parametrach sprzętowych jeden ośmiordzeniowy procesor (1 CPU x 8 core) i chce uruchomić na nim 1 fizyczne wystąpienie Windows Server 2019. Aby poprawnie zalicencjonować serwer potrzebnych jest 16 licencji na rdzeń (czyli przykładowo 8 paczek po 2 licencje każda).

Poniżej zamieszczam tabelę obrazującą liczbę wymaganych licencji na rdzeń w zależności od parametrów serwera (w przypadku edycji Standard uprawnienie do 2 VM):

Analogiczna tabela, która tym razem obrazuje liczbę wymaganych paczek po 2 licencje na rdzeń w zależności od parametrów serwera (w przypadku edycji Standard uprawnienie do 2 VM):

Edycje i wirtualizacja

Windows Server 2019 i 2016 występuje w 3 edycjach:

  • Datacenter – edycja skierowana jest dla średnich i dużych firm o wysokim poziomie wirtualizacji. W przypadku poprawnego licencjonowania serwera może zostać uruchomiona na nim nieograniczona ilość maszyn wirtualnych. Dozwolone jest także uruchomienie wystąpienia na warstwie fizycznej tego serwera.
  • Standard – edycja skierowana jest dla średnich i dużych firm o niskim poziomie wirtualizacji. W przypadku poprawnego licencjonowania serwera mogą zostać uruchomione na nim 2 wirtualne wystąpienia (2 maszyny wirtualne). Dozwolone jest także uruchomienie wystąpienia na warstwie fizycznej tego serwera, ale tylko pod warunkiem, że będzie ono służyć wyłącznie do hostowania i zarządzania maszynami wirtualnymi.
  • Essentials – edycja skierowana jest dla małych firm. Jest ona licencjonowana w modelu na Serwer (per Server). Ograniczona jest do 25 użytkowników i 50 urządzeń. W dalszej części artykułu nie będę poruszał zasad licencyjnych tej edycji, natomiast Bartosz parę lat temu opisał tę edycję w wersji 2016 na LinkedIn.

Pora zatem na kolejne przykłady:

Przykład 2

Firma Contoso posiada serwer fizyczny (host wirtualizacyjny) o parametrach sprzętowych dwa ośmiordzeniowe procesory (2 CPU x 8 core) i chce uruchomić na nim 4 maszyny wirtualne Windows Server 2019 Standard. Aby poprawnie licencjonować serwer potrzebne są 32 licencje na rdzeń w edycji Standard (czyli przykładowo 16 paczek po 2 licencje każda). Wynika to z wcześniej wspomnianych ograniczeń wirtualizacji edycji Standard.

Przykład 3

Firma Contoso posiada serwer fizyczny (host wirtualizacyjny) o parametrach sprzętowych dwa ośmiordzeniowe procesory (2 CPU x 8 core) i chce uruchomić na nim 4 maszyny wirtualne Windows Server 2019 Datacenter. Aby poprawnie licencjonować serwer potrzebnych jest 16 licencji na rdzeń w edycji Datacenter (czyli przykładowo 8 paczek po 2 licencje każda). Wynika to z wcześniej wspomnianych możliwości wirtualizacji edycji Datacenter.

Licencjonowanie Windows Server dawniej

Wersje 2012 R2 / 2012 w przeciwieństwie do 2019 / 2016 jest licencjonowany w modelu Procesor + CAL (Processor + CAL). Oznacza to, że interesuje nas tylko liczba procesorów w serwerze fizycznym (nieważna jest liczba rdzeni). Jedna licencja 2012 R2 / 2012 pokrywa 2 procesory fizyczne w serwerze.

Licencje dostępowe CAL

Uruchamiając Windows Server, oprócz licencji serwerowych wymagane są również licencje dostępowe Windows Server CAL. W dużym skrócie i uproszczeniu każdy użytkownik (osoba z krwi i kości) korzystający z / uzyskujący dostęp do (lub każde urządzenie korzystające z / uzyskujące dostęp do) środowiska serwerowego wymaga licencji dostępowej CAL (User CAL lub Device CAL). Pokrycie użytkownika lub urządzenia licencją dostępową CAL uprawnia do korzystania z dowolnej liczby serwerów należących do firmy. Więcej informacji o licencjach dostępowych przedstawię w osobnym artykule.

Podsumowanie

Licencjonowanie Windows Server wbrew pozorom nie jest skomplikowane. Wystarczy dobrze zrozumieć podstawowe założenia i różnice między edycjami Datacenter i Standard. W kolejnych artykułach przedstawię bardziej rozbudowane scenariusze licencjonowania (na myśli mam klastry wirtualizacyjne) oraz więcej szczegółów o licencjach dostępowych. Jeżeli natomiast nie znaleźliście odpowiedzi na nurtujące was pytania, to pamiętajcie, że możecie nas zapytać 🙂

Polub nas i śledź nas: